P.s Bu yazıyı ayın 23de azmıştım ama kağıttan buraya geçirmek anca nasip oldu.

 

Geleceğe zamanın belli olmadığı bir zamana kime, niye bilmediğim belki zaman varlıpının olmadığı bir ana zamana.

Büyüyorum ve ben bunun farkına bugün varıyorum garip degilmi? Banagöre garip geliyor. Bana dün gibi gelen zamanın üstünden çok geçmiş bunu anlıyorum. Ve belkide kafama dank ediyor.Zamanın akıp geçtiği hiç kimsenin bıraktığım gibi kalmadığı gerçegi.

Zaman sadece yaşadığım yerde geçmiyor. Ce uzun zaman sonra gördüğümde  yüzüme ağır bir tokat gibi çarpıyor. Ama ara vermiyor zaman daha amcamı kaybettiğim zamanı hatırlarken bugün 1 sene dolmuş. Ve net hatırladığım depremin üstünden   sene geçmiş. Ogün oğlum /kızım diye ağlıyan insanlar bugün belki yeni çocuklarını seviyorlar.

‘’Seni seviyorum’’ dediğim zamanı hatırlarken 30 gün sonra 3 yıl biticek. Daha ne kadar çocukluğa devam edicem. Bilgisayar mühendisi olucam dediğim zamanı hatırlarken. Bugün üniversiteyi kazanmışım. Ve birgün evlenicem derken yarın evlenmiş olucam. Ve ben gene sevgilime bakarken  bu cümleleri aklımdan geçiriyor olucam.  Çocuğumla ilgilenirken onun büyüdüğünü görücem  ve ‘ Zaman hızla geçiyor’’ diye düşünücem.

Çünkü insan yaşadığı zaman farkına varmıyor. Zamanın geçtiğini aktığını akıcak zamanı kalmadığında anlıyor ve fark ediyor. Kum saatinin kumun bittiğinı anlıyor ve çırpınıyor akanları geri getirebilmek için. Ama bilmezki akan geri gelmez. Bir göngü düşün. Senden akıyor başkasına doluyor. Ondanda  bir başkasına. Ve önemli olan o zaman akarken senin o zamanı ne kadar dolu yaşadığındır. Ve ben bunun farkına vardım.

Herşey için çok yaşlıyım demeden , boşver daha  herşeyin herşeyin başındayım. Çünkü daha 19 yaşındayım. Zamanı kimin yanında daha güzel geçiriyorsam dahada  güzel geçirmeye baktım. Zevk almaya çalışıyorum. yaşadığımın her saniyeden. Gereksiz olan herşeyi sildim. Çünkü ben farklıydım. İnsanlar benim gözüme baktıklarında beni farklı buluyorlar. Sen akıllısın diyorlar. Çünkü düşünme yetisine  sahipsin diyorlar.

Ama onlar için değil. Sadece evimde kahve içerken hayat muhasebesi  yaptığımda gönlümün rahat olması  için. Çünkü insan kendine değer vermeli…

 

Ya sen?